VLOV: Vlaamse Organisatie van Vroedvrouwen - studenten - Zoek een artikel in ons Tijdschrift

Samenvatting

Cozapo, "Contactgroep zwangerschapsafbreking na prenataal onderzoek"
http://www.cozapo.org/

dinsdag 2 juni 2009

Dag lieve Sterre. Ik weet nog niet of je een jongen of een meisje bent maar ik gok op het laatste. Dus noem ik je Sterre. Je bent nu bijna 15 weken oud en zit veilig en wel in mijn buik. Je slaapt. Je eet. Je groeit. En je bent zwaar gehandicapt.
Maar dat weet jij niet. Wij weten het wel. Ik heb staan janken als een gewond dier toen ik dat telefoontje kreeg.

Duizend en één vragen hebben we onszelf gesteld. Hoe zal je leven zijn? Zal je gelukkig worden? Wie zal voor je zorgen als wij er niet meer zijn? Zal ons gezin de zorg voor jou aankunnen? Zal je pijn hebben? Zal je boos zijn omdat je er bent? Zal je beseffen dat je anders bent, dat je minder kansen hebt? Zal je een band krijgen met ons en met je broertje? Zal je lachen en plezier hebben? Zal het leven de moeite waard zijn voor jou? Zàl je leven?

En dan moeten wij beslissen. Of we jou verder laten groeien in mijn buik. Of niet. Ik kan het bijna niet vatten dat wij voor het laatste gekozen hebben.

Je zal nooit onze huid op de jouwe voelen. Je zal nooit onze lieve woordjes horen. Je zal ons nooit slaapliedjes horen zingen. Je zal ons nooit zien. Je zal ons nooit ruiken. Je zal nooit aan mijn borst drinken. Je zal nooit het gras uit onze tuin aan je voetjes voelen kriebelen. Je zal nooit met je broertje in de zandbak spelen. We zullen nooit met ons vieren in bad gaan. Of samen lachen. Of samen huilen.

Overmorgen laten we jou sterven, ik hoop zachtjes. Ik voel me zo laf omdat ik niet durven vragen heb of je pijn zal voelen. Er zal iets fout gaan met de bloedtoevoer en je kleine kloppende hartje zal ermee ophouden. Dat heb ik wel gevraagd.

Je denkt vast dat wij jou niet willen omdat je net níet perfect bent, niet goed genoeg voor ons, te veel een last. Ik vind dit een verschrikkelijke gedachte. Wie zijn wij om te bepalen dat jouw leven niet kwalitatief genoeg zal zijn? In vergelijking met wat eigenlijk? Wie of wat hanteren wij als maatstaf?

We durven gewoon het risico niet te nemen. Het risico dat je zal moeten lijden. Het risico dat je naast het syndroom van Down ook zware fysieke afwijkingen zal hebben. Hartproblemen waardoor je bijna geen fysieke inspanningen zal aankunnen. Andere problemen waardoor je meer binnen dan buiten het ziekenhuis zal leven. Een leven met veel boosheid omdat je bent wie je bent. Maar je zou ook het meisje kunnen worden dat mijn zus dit weekend langs zag fietsen, vrolijk taterend tegen haar papa, samen op de tandem aan het genieten van de lentezon. Wij geven je geen kans dat meisje te worden, en dat is hard. Iemand zei ons dat we een moedige beslissing namen. Maar zijn we niet gewoon laf en angstig voor het onbekende? Zo voelt het wel.

We weten niet wat er in het ziekenhuis met jou zal gebeuren, eens je uit mijn buik gehaald bent. Het idee dat jij zomaar met het ‘medisch afval' zou verdwijnen, is ondraaglijk. In de vuilnisbak van het ziekenhuis? Dat is geen optie. Totaal niet. Niet ons kindje. We zijn van plan een plastic doosje mee te nemen, in de hoop dat we jou mee naar huis krijgen. We willen je begraven in de lege vijver onder onze haagbeuk, het is een mooie plek die je jammer genoeg nooit zal zien. Ik hoop dat je niet te gehavend zal zijn en dat we nog even naar jou zullen kunnen kijken. Maar de kans is groot dat dat niet zal kunnen.
...

Cozapo staat voor contactgroep zwangerschapsafbreking na prenataal onderzoek en werd opgericht in juni 2009. Cozapo werkt er met z'n drieën aan dat elke gynaecoloog en elke vroedvrouw Cozapo leren kennen, zodat mensen die dit meemaken hen zo snel mogelijk
vinden, als ze daar behoefte aan hebben.
Ouders die kozen voor een zwangerschapsafbreking op medische gronden kunnen bij Cozapo terecht voor:
1. lotgenotencontact
2. ontmoetingsdagen
3. documentatie en informatie (oa over professionele zorgverlening)

Cozapo krijgt ook de steun van het Centrum voor Relatievorming en Zwangerschapproblemen (cRZ) te Leuven.
Het cRZ werkt als studiecentrum rond relatie en seksualiteit, (ongeplande) zwangerschap, tienerzwangerschap, abortus en prenatale diagnose. De resultaten van overleg en studie worden gebundeld in publicaties en vormingsmateriaal.De ontwikkelde inzichten staan telkens ook nadrukkelijk ten dienste van het cRZ hulpaanbod.Ook het cRZ organiseert begeleidingsgesprekken bij verwerking van een zwangerschapsafbreking na een positieve prenatale diagnose.
www.crz.be

Dag lieve Sterre. Een ervaringsverhaal aangebracht door Cozapo

Samenvatting

Volledig artikel

Beroepsprofiel

Nieuwsbrief