VLOV: Vlaamse Organisatie van Vroedvrouwen - studenten - Zoek een artikel in ons Tijdschrift

Samenvatting

Charlotte Poelman, vroedvrouw (afgestudeerd aan de Arteveldehogeschool Gent)

Dit eindwerk behaalde een gedeelde derde plaats bij de uitreiking van de VLOV-prijs 2009.

Armoede is in ons land vooral een verborgen probleem. De mensen die in armoede leven komen er niet graag mee naar buiten en wie niet in armoede leeft, is zich nauwelijks van het probleem bewust of kijkt er liever overheen. Uit de literatuur blijkt dat kansarmen minder prenataal worden opgevolgd. Deze bachelorproef gaat op zoek naar de redenen hiervoor en de gevolgen dat dit met zich meebrengt. De zwangerschap, de bevalling en de postpartumperiode kent bij kansarmen veelal meer problemen. Via focused-interviews met enkele kansarmen wordt gepeild naar de tevredenheid van de prenatale begeleiding. Belangrijke aanbevelingen naar vroedvrouwen worden gesuggereerd zoals het belang van contextuele hulpverlening en een zorgrelatie die stimuleert tot empowerment. Dit onderzoek heeft absoluut niet de bedoeling om de verantwoordelijkheid van de situatie bij de kansarmen zelf te leggen. Daarom wil ik beklemtonen dat het vinden van oplossingen, het aanhalen van thema's waarover meer onderzoek nodig is omtrent deze problematiek het hoofddoel is van deze bachelorproef.

In een eerste hoofdstuk wordt een verkenning gemaakt van de armoedeproblematiek. Het is nodig dat vroedvrouwen hier meer inzicht zouden in krijgen. Enkele definities en stellingen geven aan hoe verschillend armoede kan geïnterpreteerd worden. In het tweede hoofdstuk wordt het verband tussen armoede en gezondheid nader bekeken. De kleine, ongezonde woningen, slechte hygiënische omstandigheden, onzekerheid over stromend en drinkbaar water of elektriciteit en gebrekkig sanitair maken kansarmen ziek. Wetenschappelijke onderzoeken wijzen ook allen dezelfde richting uit: "arm maakt ziek en ziek maakt arm" (Wittevrongel, uit Demyttenaere, 2003). Armoede en zwangerschap is het derde hoofdstuk van deze scriptie. Binnen dit gedeelte wordt bekeken wat de gevolgen zijn van een leven in kansarmoede op de zwangerschap, de bevalling en de postpartumperiode. Het ouderschap betekent voor kansarmen enorm veel. Een zwangerschap is dikwijls de eerste gebeurtenis in hun leven waarbij zij zich echt verantwoordelijk kunnen voelen en dat ze ook in de maatschappij een status krijgen. Deze scriptie zou niet volledig zijn mochten er geen suggesties gegeven worden om een krachtgerichte hulpverlening mogelijk te maken. Daarom is het vierde hoofdstuk vooral gericht op de meest aangewezen methodieken om met kansarmen om te gaan. Empowerende, contextuele, op maat gerichte hulpverlening zijn kernwoorden die hier uitgebreider worden besproken. Er worden eveneens concrete tips gegeven voor vroedvrouwen, die ook voor andere hulpverleners nuttig kunnen zijn. Deze zijn onder andere: meer informatie geven aan de parturiënten, parturiënten erop wijzen dat het normaal is dat ze zich vragen stellen tijdens de zwangerschap en dat ze daarom helemaal geen slechte moeder zijn. Het praktijkgedeelte van dit werk peilt in hoofdstuk vijf via focused-interviews met kansarme mensen die kinderen hebben of zwanger zijn naar hun bevindingen en meningen omtrent de prenatale zorg die ze kregen, de bevalling en de postpartumperiode. De meest relevante antwoorden uit de interviews worden besproken en vergeleken met literatuurstudies. Van hieruit wordt dan gepoogd enkele aanbevelingen te geven aan de vroedvrouw in haar omgang met kansarme zwangere of jonge moeders en hun partner.

Nood aan meer prenatale zorg bij kansarmen?

Samenvatting

Volledig artikel

Evidence based midwifery

Nieuwsbrief