Babytherapie: 'Spreken' met de baby

Titel artikel: Babytherapie: 'Spreken' met de baby

Auteur(s): Rien Verdult, Gaby Stroecken

Jaargang/nr: 10/3

« Overzicht zoekresultaten

Samenvatting

Inleiding
De laatste jaren is er een snelle ontwikkeling te constateren op het gebied van babyonderzoek. Ook de hulpverlening aan pasgeborenen en jonge baby's staat volop in de belangstelling. Dat is niet zo verwonderlijk. Eerst en vooral heeft de ontwikkelingspsychologie een heel nieuw beeld opgeleverd van de baby (Nossent, 1998). Baby-onderzoek heeft aangetoond dat baby's zeer 'competent' zijn.
Nog geen dertig jaar geleden werden baby's beschouwd als kinderen die met een onbeschreven blad ter wereld komen. Nu weten we dat baby's heel sensitief zijn voor wat er in hun omgeving gebeurt, dat ze pijn kunnen ervaren, dat ze open staan voor indrukken die op hen afkomen, dat ze sociale competenties hebben en al heel vroeg taal begrijpen. Baby's zijn ook zeer bewust als het gaat over de vervulling van hun primaire behoeften. Dit beeld van de 'competente' baby wordt door de prenatale psychologie aangevuld met het beeld van de 'competente' foetus (Chamberlain, 1999). De competentie van de baby vindt zijn voorbereiding in de baarmoeder. Er is sprake van een grote mate van continuïteit tussen de prenatale en postnatale ontwikkeling. Niet alleen ontwikkelen de zintuigen zich reeds voor de geboorte, ook vormen van leren en geheugen zijn al prenataal aanwezig. Dit geldt ook voor taalontwikkeling. Toch mogen we door deze ontdekte competenties de afhankelijkheid en de kwetsbaarheid van foetussen en baby's niet onderschatten. Foetussen en baby's zijn zeer gevoelige wezens met haarfijne antennes. Zowel positieve als negatieve ervaringen, in alle subtiele nuances, komen bij hen binnen.
Naast dit nieuwe beeld van de competente baby is er nog een tweede reden voor de opkomst van babytherapie. Steeds meer baby's raken al heel vroeg in hun leven in de problemen. Door prenatale en perinatale belastingen raken steeds meer baby's emotioneel belemmerd in hun ontwikkeling. Zo kunnen prenatale onthechting en stress een baby belasten; maar ook door de medicalisering van de geboorte lopen steeds meer kinderen geboortetrauma's op. Er zijn meer en meer huilbaby's, baby's met ademhalingsproblemen of baby's met reflux. Dit zijn mogelijke symptomen van psychische belasting. Geen wonder dat de nood aan hulpverlening door steeds meer ouders gevoeld wordt. Babytherapie probeert een antwoord te bieden op deze toegenomen hulpvraag.

« Overzicht zoekresultaten

Volledig artikel

« Overzicht zoekresultaten